Jednolite zasady obowiązują przy określaniu wartości nieruchomości bez względu na ich rodzaj, położenie i przeznaczenie. Na sposób prowadzenia wyceny nie ma wpływu, w jakim celu jest ona prowadzona ani kto jest właścicielem nieruchomości. Jak czytamy dalej, wartość rynkowa określana jest dla tych nieruchomości, które są lub mogą być przedmiotem obrotu. Stanowi ją najbardziej prawdopodobna cena możliwa do uzyskania na rynku. Określa się ją z uwzględnieniem cen transakcyjnych i przyjmuje się następujące założenia: strony umowy były od siebie niezależne, nie działały w sytuacji przymusowej oraz miały stanowczy zamiar zawarcia umowy, upłynął niezbędny czas do wyeksponowania nieruchomości na rynku i do wynegocjowania warunków umowy. Natomiast wartość odtworzeniową najczęściej ustala się dla tych nieruchomości, które ze względu na rodzaj, obecne użytkowanie lub przeznaczenie nie są przedmiotem obrotu rynkowego – dodaje dziennik. Równa się ona kosztom jej odtworzenia i uwzględnia stopień zużycia. Z kolei ustalenie wartości katastralnej odbywa się dla tych nieruchomości, o których mowa w przepisach o podatku od nieruchomości. Jest to wartość ustalona w procesie powszechnej taksacji nieruchomości.

 

 Metodę oraz technikę szacowania wybiera rzeczoznawca majątkowy. Uwzględnia przy tym cel wyceny, rodzaj i położenie nieruchomości, przeznaczenie na planie miejscowym, stopień wyposażenia w urządzenia infrastruktury technicznej, stan zagospodarowania oraz dostępne dane o cenach, dochodach i cechach nieruchomości podobnych – wylicza „Gazeta Prawna”.